Παρασκευή, 1 Ιουνίου 2018

Έζησα την αλήθεια

Γιατί η διαφορά η τρομερή εστάθηκε ότι οι ποιητές,
που μοιάζαν την αλήθεια,
είπανε ψέματα.
Εγώ όμως, που μοιάζει με τα ψέματα,
έζησα την αλήθεια.


~ Οι τελευταίες φράσεις από την Γκέμμα του Δημήτρη Λιαντίνη, του δάσκαλου που όλη του η ζωή ήταν μια σπουδή θανάτου, κι αυτοθέλητα εξαφανίστηκε σαν σήμερα το 1998. Έζησε έρημος και ισχυρός, έφυγε δαφνοστεφανωμένος...

Πέμπτη, 19 Απριλίου 2018

Chaosopher's Stone: The Fool

Ζούμε τον εαυτό μας. Αυτό είναι η ζωή. Δεν υπάρχει ήλιος ούτε σύννεφα, δεν υπάρχουν χαμόγελα ούτε βαριές κουβέντες. Ταξιδεύουμε στις αχανείς εκτάσεις του εαυτού μας, εγκλωβισμένοι στις αισθήσεις μας, δραπέτες της φαντασίας μας. Δεν υπάρχει έρωτας, ούτε αλήθεια, δεν υπάρχει επιλογή, ούτε λόγος να κλαις. Σ αγαπώ σημαίνει είμαι χαμένος όπως εσύ. Κοιμόμαστε αγκαλιασμένοι σε ένα μέρος του εαυτού μας με σκέπασμα την Πραγματικότητα. Καταλαβαίνω σημαίνει αγνοώ και θάνατος ο τρόπος να μην μάθουμε ποτέ τίποτα. Δεν υπάρχουν αστέρια ούτε εραστές, δεν ήρθαμε να κάνουμε τίποτα εδώ και δεν φταίει κανείς. Είμαστε μια τελεία γύρω από ένα κύκλο που φανταστήκαμε για πεπρωμένο. Μου λείπεις σημαίνει είσαι ο αγαπημένος μου άνθρωπος. Οι πιστοί δεν έχουν θεούς, ούτε ο ουρανός έχει σημασία. Γράφω είναι κοιμάμαι με λέξεις και ονειρεύομαι σημαίνει δεν θέλω. Είμαστε έρημοι με αμμόλοφους τους άλλους. Αγάπη είναι ο τρόπος να είμαστε μόνοι. Όλα είναι χάος που αναβάλλεται για πάντα. 

~Εμμανουήλ Τζαβάρας~

Κυριακή, 25 Μαρτίου 2018

Η περιπέτεια ενός δέματος


Μερικά δώρα κάνουν χρόνια να φτάσουν στον προορισμό τους... μια ολόκληρη περιπέτεια κρύβεται πίσω από τον ταλαιπωρημένο φάκελο που τα περιείχε, μια χειρόγραφη επιστολή τα συνοδεύει, συμπληρώνοντας την εξίσου ζεστή ωστόσο πιο τυπική+ηλεκτρονικά στοιχειοθετημένη... Όταν ξέρεις πόσο κόπο έχεις κάνει για κάποια πράγματα και κάποιοι εκεί έξω στέκονται στο πλάι σου, σύμμαχοι στην προσπάθειά σου, δίχως ουσιαστικά να σε ξέρουν, τότε ναι, δακρύζεις από χαρά...

*ευγνωμοσύνη* <3

Thank gods we have poetry...

Αγαπητή Σοφία, πολλά πολλά ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου!
Θα επανέλθω για τα ίδια τα ποίηματα...

Παρασκευή, 23 Φεβρουαρίου 2018

Oh sweet bitterness



In my hallucination
I saw my beloved's flower garden
In my vertigo, in my dizziness
In my drunken haze
Whirling and dancing like a spinning wheel

I saw myself as the source of existence
I was there in the beginning
And I was the spirit of love
Now I am sober
There is only the hangover
And the memory of love
And only the sorrow

I yearn for happiness
I ask for help
I want mercy
And my love says:

Look at me and hear me
Because I am here
Just for that

I am your moon and your moonlight too
I am your flower garden and your water too
I have come all this way, eager for you
Without shoes or shawl

I want you to laugh
To kill all your worries
To love you
To nourish you

Oh sweet bitterness
I will soothe you and heal you
I will bring you roses
I, too, have been covered with thorns

~Rumi~

Πέμπτη, 31 Αυγούστου 2017

Τρικυμία


Αυτό το ποίημα δεν είναι ένα απλό ποίημα, είναι διαδραστικό, το διαβάζεις με πολλούς τρόπους, αναλόγως κεφιών ή εσωτερικής τρικυμίας. Είναι το είδος της ποίησης που αγαπώ πιο πολύ ~ πριν καν διαβάσεις η εικόνα σε προδιαθέτει ή σου δείχνει το δρόμο, που είναι μακράν της πεπατημένης...

(Κλικ πάνω στην εικόνα για μεγέθυνση)


Ίππαλος Ιστοριοράφος*, Πει(υ)ραματισμοί

* (κατά κόσμον Νίκος Μυτάκης)

Κυριακή, 16 Ιουλίου 2017

Ήμουν τυφλός...

Ήμουν τυφλός
όταν έκανα ό,τι μου έλεγαν οι άλλοι.
Ήμουν χαμένος
κάθε φορά που πήγαινα όταν με φώναζαν.

Κάποτε τους εγκατέλειψα όλους
και τον ίδιο μου τον εαυτό.
Τότε μόνο τους ξαναβρήκα
και τον εαυτό μου μαζί.

--------
Τζελαλαντίν Ρουμί, Ο Αγαπημένος

Τετάρτη, 21 Ιουνίου 2017

Decadence

Θα φτιάξω ένα ποίημα τεχνητό

Για να υμνήσω την Ελλάδα

Μία δομή επίπεδη, ηρωϊκή

Με λέξεις αερόηχες του έπους του ΄40

Θα τις κολλήσω έτσι σαν κολλάζ

Σ΄ένα χαρτόνι ξέθωρο γαλάζιο

Ενώνοντάς τες κατά την περίπτωση

Με «ούχου» και ολίγον ενθουσιασμόν

Θα είναι ποίημα έρωτα

Μωσαϊκό αγάπης ή και μίσους

Μίσους για τους μισούς τους Έλληνες

Ολους εμάς που όντες στην Ελλάδα

Αφησαν σκώληκες και ποντικούς

Και γενικώς τα ερπυστριοφόρα

Να οστρακίσουν την ποιητική
Εξω απ΄τα σύνορά της

Για να ξεμείνουμε εδώ 

Τα τέλφια του καφέ

Αναίσχυντα ιζήματα 

Ποκίλης φύσεως αφεψημάτων

Enfant gaté και débutant

Πεδίο δράσης μάντεων

Και γητευτών πολιτικών κομμάτων

Ελλάς, άχθος αρούρης

Αμπέλι ξέφραγο και βοσκοτόπι

Ποιμένων τρωκτικών

Ασπόνδυλων και μαλακίων

Που λιάζονται νωχελικά στον ήλιο σου

Συνάμα ψάχνοντας για θέση στο κατάστρωμα

Του πλοίου που αυτοί ονόμασαν

«Ελλάς, το Μέγα Απορριμματοφόρον»

-----------
Χρίστος Γούδης, από την Ιερή Συνεύρεση