Oh sweet bitterness

In my hallucination
I saw my beloved's flower garden
In my vertigo, in my dizziness
In my drunken haze
Whirling and dancing like a spinning wheel

I saw myself as the source of existence
I was there in the beginning
And I was the spirit of love
Now I am sober
There is only the hangover
And the memory of love
And only the sorrow

I yearn for happiness
I ask for help
I want mercy
And my love says:

Look at me and hear me
Because I am here
Just for that

I am your moon and your moonlight too
I am your flower garden and your water too
I have come all this way, eager for you
Without shoes or shawl

I want you to laugh
To kill all your worries
To love you
To nourish you

Oh sweet bitterness
I will soothe you and heal you
I will bring you roses
I, too, have been covered with thorns

~Rumi~

Τρικυμία

Αυτό το ποίημα δεν είναι ένα απλό ποίημα, είναι διαδραστικό, το διαβάζεις με πολλούς τρόπους, αναλόγως κεφιών ή εσωτερικής τρικυμίας. Είναι το είδος της ποίησης που αγαπώ πιο πολύ ~ πριν καν διαβάσεις η εικόνα σε προδιαθέτει ή σου δείχνει το δρόμο, που είναι μακράν της πεπατημένης...

(Κλικ πάνω στην εικόνα για μεγέθυνση)

Ίππαλος Ιστοριοράφος*, Πει(υ)ραματισμοί

* (κατά κόσμον Νίκος Μυτάκης)

Ήμουν τυφλός...

Ήμουν τυφλός
όταν έκανα ό,τι μου έλεγαν οι άλλοι.
Ήμουν χαμένος
κάθε φορά που πήγαινα όταν με φώναζαν.

Κάποτε τους εγκατέλειψα όλους
και τον ίδιο μου τον εαυτό.
Τότε μόνο τους ξαναβρήκα
και τον εαυτό μου μαζί.

--------
Τζελαλαντίν Ρουμί, Ο Αγαπημένος

Decadence

Θα φτιάξω ένα ποίημα τεχνητό

Για να υμνήσω την Ελλάδα

Μία δομή επίπεδη, ηρωϊκή

Με λέξεις αερόηχες του έπους του ΄40

Θα τις κολλήσω έτσι σαν κολλάζ

Σ΄ένα χαρτόνι ξέθωρο γαλάζιο

Ενώνοντάς τες κατά την περίπτωση

Με «ούχου» και ολίγον ενθουσιασμόν

Θα είναι ποίημα έρωτα

Μωσαϊκό αγάπης ή και μίσους

Μίσους για τους μισούς τους Έλληνες

Ολους εμάς που όντες στην Ελλάδα

Αφησαν σκώληκες και ποντικούς

Και γενικώς τα ερπυστριοφόρα

Να οστρακίσουν την ποιητική
Εξω απ΄τα σύνορά της

Για να ξεμείνουμε εδώ 

Τα τέλφια του καφέ

Αναίσχυντα ιζήματα 

Ποκίλης φύσεως αφεψημάτων

Enfant gaté και débutant

Πεδίο δράσης μάντεων

Και γητευτών πολιτικών κομμάτων

Ελλάς, άχθος αρούρης

Αμπέλι ξέφραγο και βοσκοτόπι

Ποιμένων τρωκτικών

Ασπόνδυλων και μαλακίων

Που λιάζονται νωχελικά στον ήλιο σου

Συνάμα ψάχνοντας για θέση στο κατάστρωμα

Του πλοίου που αυτοί ονόμασαν

«Ελλάς, το Μέγα Απορριμματοφόρον»

-----------
Χρίστος Γούδης, από την Ιερή Συνεύρεση

Sol Invictus

Ήλιε Νοητέ,
Εσύ που είσαι το Φως,
έλα στη Γη.
Κι Εσύ Ήλιε ορατέ,
ρίξε τις ακτίνες σου
στη λάσπη που ψήνεται.
Ας γίνει ένα καταστάλαγμα,
για να μπορέσουν
τα Εγώ να ζήσουν,
να υπάρξουν
και να σταθούν
πάνω στη δονούμενη γη.
Ας μην επικρατήσει η νύχτα
που είναι το μικρόν
και κινδυνέψει
να σώσει
το απόσταγμα του πυρός
μέσα στη λάσπη
που κοχλάζει.
Και ας αναπτυχθεί
η Ψυχή
που είναι το μέγιστο
και το σημαντικότερο όλων.*

~~~~~
Ευτυχισμένο Θερινό Ηλιοστάσιο!
~~~~~

* Απόδοση της σημασίας της ελληνικής αλφάβητου, γνωστή και ως «η προσευχή των ελλήνων»

Κατώτερος των περιστάσεων

Καλώς ή κακώς
δεν είμαι άνθρωπος ανταγωνιστικός
στον εαυτό μου μονάχα παραβγαίνω
μπορεί κιόλας μόνο εκεί να με παίρνει
πάντως σας λέω
του χώνομαι άσχημα
του μπαίνω στο ρουθούνι
του πάω στοίχημα στο τρέξιμο
πως θα τερματίσω όλο και πιο αργά
στο άλμα εις ύψος
πως θα περάσω κάτω από τον πήχη
όλο και πιο χαμηλά.
Δεν παραπονιέμαι όμως
κουτσά στραβά τα καταφέρνω
βρίσκομαι πάντα
κατώτερος των περιστάσεων
ανεπαρκής των συνθηκών
σαν το σκουλήκι στη γούβα του σέρνομαι
όλα κι όλα, αυτό το πετυχαίνω.


-------
Saunterer (Xρήστος Πελτέκης)
«Συγκομιδή από την εποχή της ξηρασίας»
Εκδόσεις orphan drugs

The Sun Always Reminds Me of You

It's a beautiful day
And I went for a walk
But I saw that old dirt path
Where we used to talk
Where is the rain
Cause some spring lovers
Are bringing me down again
The years have come
And your hands have gone
But your land is something
Lost in a song
Why does the sun always remind me of you
Yes it does
I hope a new day will come
And cover up what I done
Why does the sun always remind me of you
I would know
That there ain't nothing but love songs
On the radio
Turn on the colored days
To peel away the skin
The sun will turn my hands to gold
More than any alchemist
Sea water it rounds the edge of shard and turns to sand
I heard you bought a house
And light it up with glass and second hand
Why does the sun always remind me of you
Yes it does
I hope a new day will come
And cover up what I have done
Why does the sun always remind me of you
I would know
That there aint nothing but love songs
On the radio
Always reminds me of you
Yes it does
It always reminds me of you
Yes it does,
Yes it does,
Yes it does
Why does the sun always remind me of you
I hope a new day will come
And cover up what I have done
Why does the sun always remind me of you
I hope a new day will come
And cover up what I have done
Why does the sun always remind of you
I would know
That there ain't nothing but love songs
On the radio

-------
Marissa Nadler