Πλημμύρα

Φαιόχρυσες υψώνονται επάνω απ' τα νερά
της αγράμπελης κυρίαρχα οι συστάδες
και επωάζουνε τη σκυθρωπή ημέρα, στα νερά
τα τρεμοπαίζοντα, πελώριες κυράδες.

Μια ανελέητη σπατάλη των νερών
κυριαρχεί κι υψώνει την ισχνή της χαίτη
εκεί που η κυοφορούμενη μέρα των θαλασσών
ατενίζει παιχνιδιάρικα απ' ανία εγκαταλειμμένη.

Υψώσου, κυριάρχησε, ω άμπελος χρυσή
με των καρπών σου τα τσαμπιά σαν μια πλημμύρα,
που τρεμοσβήνει απέραντη καθώς κι ανηλεής
απ' της αβεβαιότητας την καταιγίδα.

-------------
Τζαίημς Τζόυς, Τα ποιήματα της πεντάρας, Εκδ. Οδός Πανός

----------------------------------------

[Flood]

Goldbrown upon the sated flood
The rockvine clusters lift and sway;
Vast wings above the lambent waters brood
Of sullen day.

A waste of waters ruthlessly
Sways and uplifts its weedy mane
Where brooding day stares down upon the sea
In dull disdain.

Uplift and sway,  O golden vine,
Your clustered fruits to love's full flood,
Lambent and vast and ruthless as is thine
Incertitude!

-------------
James Joyce, Poems penyeach

Άστρα

-Είσαι αμείλικτη σχετικά μ' εκείνα που σκοπεύεις να υπερασπιστείς.

-Είναι, βλέπεις, κι αυτή μια ιδιότητα της Σελήνης.

-Ατενίζεις συνεχώς τον Ουρανό. Αναζητάς κάτι;

-Όχι. Συγκεντρώνω άστρα. Χρειάζομαι άστρα.

-Άστρα; Νόμιζα πως μόνο βέλη χρειαζόσουν.

-Τα βέλη μου είναι τ' άστρα. 

-Άστρα λοιπόν έχεις στην φαρέτρα σου;

-Άστρα. Μόνο.


------------------
Aγγελική Mουστάκου
http://ellinismos-skepsi.blogspot.gr

Tripmaker

Κατεβάστε
τα παντελόνια σας
Αγαπητοί μου Κύριοι:
και σεις
Κυρίες μου που κρύβεστε
πίσω από το πράσινο φως
του φεγγαριού
σηκώστε τα φουστάνια σας.
Σε λίγο φτάνουμε στην κόλαση.

------------
«Το άρωμα της σήψης», Γιάννης Βραχνός, Εκδ. Καπάνι

Θα ξανάρθουμε

Προτείναμε τα μελανιασμένα στήθη μας

Στα ξωτικά των λεωφόρων

Ουρλιάξαμε από κατάνυξη

Δαιμονισμένοι

Στις τακτικές ολονύχτιες λατρείες μας

Εγώ κι οι φίλοι μου

Είχαμε τους θεούς με το μέρος μας

Τίποτα δε φαινόταν πως μπορούσε

Να σκορπίσει τα σκονισμένα μας στέμματα

Εγώ κι οι φίλοι μου

Ατρόμητοι βασιλιάδες των σκοταδιών

Μονάχα ο χρόνος απεδείχθη

Σταθερός κι ανελέητος εχθρός

Μας κατατρόπωσε

Τώρα μπορείτε ανέμελοι να ψιθυρίζετε

Τις νυσταγμένες μελωδίες σας

Στα σοκάκια που κληρονομήσατε

Μα θα ξανάρθουμε

Κι αλίμονό σας

Θα ξανάρθουμε

--------

Γιάννης Αγγελάκας, "Πώς τολμάς και νοσταλγείς τσόγλανε;"

Εκδ. Νέα Σύνορα - Α. Α. Λιβάνη

Ψεύτης προσκυνητής

Είμαι ένας επιβάτης
που απλά περπατάω
πάνω στο ράγισμά μου
κι όλο ραγίζω και πάω

Είμαι ένας αλήτης
μ’ αρέσει τις νύχτες να μετράω τ’ αστέρια
και να παίζω σαν χορδές
των ρούχων μου τα ξέφτια

Είμαι ένας επιβάτης
λαθραίος στου ανέμου το άρμα
ραγίζω και πάω
πού θα με βγάλει

Περιπατητής
θα το φωνάζω στα βουνά
αυτά με ακούν
και μου απαντούν

Ψεύτης προσκυνητής
η περιπέτεια και η ανάγκη βλέπεις.

-----------
Saunterer «Από τη λάθος πλευρά», Εκδ. Απόπειρα

Χρόνια πολλά Ρουμί

A moment of happiness,
you and I sitting on the verandah,
apparently two, but one in soul, you and I.
We feel the flowing water of life here,
you and I, with the garden's beauty
and the birds singing.
The stars will be watching us,
and we will show them
what it is to be a thin crescent moon.
You and I unselfed, will be together,
indifferent to idle speculation, you and I.
The parrots of heaven will be cracking sugar
as we laugh together, you and I.
In one form upon this earth,
and in another form in a timeless sweet land.


------
Mevlana Jalaluddin Rumi

Before The World Was Made

If I make the lashes dark
And the eyes more bright
And the lips more scarlet,
Or ask if all be right
From mirror after mirror,
No vanity's displayed:
I'm looking for the face I had
Before the world was made.

What if I look upon a man
As though on my beloved,
And my blood be cold the while
And my heart unmoved?
Why should he think me cruel
Or that he is betrayed?
I'd have him love the thing that was
Before the world was made.

----------
William Butler Yeats